GetPassageurn:cts:pbc:bible.parallel.ceb.bugna:22urn:cts:pbc:bible.parallel.ceb.bugna:22Ang Awit sa mga alawiton , nga iya ni Salomon . Kanako pahaloka siya sa mga halok sa iyang ngabil ; Kay ang imong gugma labaw kay sa vino . Ang imong mga lana adunay maayong kahumot ; Ang imong ngalan sama sa lana nga gibubo ; Busa ang mga ulay nahagugma kanimo . Daniha ako ; kami modalagan sunod kanimo : Ang hari midala kanako ngadto sa iyang mga lawak ; Mahinangop ug magakalipay kami diha kanimo ; Magahisgot kami sa imong gugma labaw kay sa vino : Sa pagkamatul-id sila nahagugma kanimo . Ako maitum , apan matahum . Oh kamo nga mga anak nga babaye sa Jerusalem , Sama sa mga balong-balong sa Cedar , Sama sa mga tabil ni Salomon . Ayaw pagtan-aw kanako , kay ako maitum man , Tungod kay ang adlaw nagpaig kanako . Mga anak nga lalake sa akong inahan nangasuko batok kanako ; Ako gihimo nila nga magbalantay sa kaparrasan ; Apan ang akong kaugalingon nga kaparrasan wala nako bantayi . Sayri ako , Oh ikaw nga gihigugma sa akong kalag , Asa ikaw magpasibsib sa imong panon sa carnero : Asa ikaw magpapahulay sa imong hayup maudto : Kay ngano man nga ako mahimo nga sama niadtong hingsalipdan Haduol sa mga panon sa imong mga kauban ? Kong ikaw wala masayud , Oh ikaw nga labing maanyag sa mga kababayen-an , Umadto ka sa imong dalan duol sa mga tunob sa mga panon , Ug pasibsiba ang imong mga nati nga kanding duol sa mga balong-balong sa mga magbalantay . Giindig ko ikaw , Oh gugma ko , Sa usa ka kabayo sa mga carro ni Faraon . Ang imong mga aping matahum uban sa mga sinalapid sa buhok . Ang imong liog uban sa mga kolintas nga mutya . Buhatan ikaw namo ug mga sinalapid nga bulawan Nga may tarogong salapi . Samtang ang hari naglingkod diha sa iyang lamesa , Ang akong nardo mipaalimyon sa iyang kahumot . Ang akong hinigugma alang kanako sama sa usa ka hugpong sa mirra , Nga napaoraray sa taliwala sa akong mga dughan . Ang akong hinigugma alang kanako sama sa usa ka pongpong sa bulak nga copher Diha sa kaparrasan sa Engadi . Ania karon , maanyag ikaw , gugma ko ; Ania karon , maanyag man ikaw ; Ang imong mga mata sama sa mga salampati . Ania karon , maanyag ikaw , gugma ko , oo , makapahimuot : Ingon man ang atong higdaanan malunhaw . Kahoy nga cedro ang sagbayan sa atong balay , Ug ang atong mga katsaw kahoy nga cipres . Ako mao ang rosa sa Saron , Usa ka lirio sa kawalogan . Ingon sa usa ka lirio sa taliwala sa katunokan , Maingon man ang akong hinigugma sa taliwala sa mga anak nga babaye . Sama sa usa ka kahoy nga mansana sa taliwala sa mga kahoy sa kakahoyan , Ingon niana ang akong hinigugma sa taliwala sa mga anak nga lalake . Sa dakung kalipay milingkod ako ilalum sa iyang landong , Ug ang iyang bunga matam-is sa akong pagtilaw . Gidala ako niya sa balay nga kolombirahan , Ug ang gugma mao ang iyang bandila sa ibabaw nako . Atimani ako ninyo uban sa pasas , pahiulii ako uban sa mansanas ; Kay nagamasakiton ako tungod sa gugma . Ang iyang kamot nga wala ania sa ilalum sa akong ulo , Ug ang iyang too nga kamot naga gakus kanako . Ako nagpapanumpa kaninyo , Oh mga anak nga babaye sa Jerusalem Tungod sa mga lagsaw nga lake kun tungod sa lagsaw nga baye sa kapatagan , Nga dili ninyo lihokon , ni pukawon ang akong gugma , hangtud nga siya mahimuot . Ang tingog sa akong hinigugma ! ania karon , siya moanhi , Nagalukso-lukso sa kabukiran , Nagaulo-iniktin sa kabungtoran . Ang akong hinigugma sama sa usa ka lagsaw kun sa usa ka osa nga nati : Ania karon , nagatindog siya luyo sa atong paril ; Siya motan-aw sa sulod diha sa mga tamboanan ; Siya molili sa tamboanan nga latis . Ang akong hinigugma misulti , ug miingon kanako , Tindog gugma ko , maanyag ko , ug umari ka . Kay , ania karon , ang tingtugnaw miagi na ; Ang ulan tapus na ug wala na ; Ang kabulakan nanungha sa ibabaw sa yuta ; Ang panahon sa ting-awit sa kalanggaman miabut na , Ug ang tingog sa tukmo nadungog dinhi sa atong yuta ; Ang kahoy nga higuera nagapahinug sa iyang lunhaw nga mga higos , Ug ang kaparrasan nanagpamulak ; Sila nagapaalimyon sa ilang kahumot . Tindog hinigugma ko , maanyag ko , ug umari ka . Oh salampati ko , nga anaa sa mga lungag sa bato , Sa kinasuokan sa dapit nga mahandig , Patan-awa ako sa imong dagway , Padungga ako sa imong tingog ; Kay mananoy ang imong tingog , ug ang imong panagway matahum . Dakpon ta ang mga milo , ang gagmay nga mga milo , Nga nagausik sa kaparrasan ; Kay ang atong kaparrasan namulak na . Ang akong hinigugma ako man , ug ako iya man ; Nagapasibsib siya sa iyang panon sa carnero sa taliwala sa mga lirio . Hangtud nga mabugnaw ang adlaw , ug ang mga landong ipaylas , Pauli , hinigugma ko , ug magpakasama ka sa usa ka lagsaw kun sa usa ka nati nga osa Sa kabukiran sa Beter . Sa kagabhion ibabaw sa akong higdaanan Akong ginapangita siya nga sa akong kalag gihigugma : Gipangita ko siya , apan wala ko hikaplagi siya . Ako miigon : Mobangon ako karon , ug magasuroysuroy sa ciudad ; Sa kadalanan ug sa kasawangan Akong pangitaon siya nga sa akong kalag gihigugma : Gipangita ko siya , apan wala ko hikaplagi siya . Ang mga magbalantay nga nagsuroy sa kadalanan nakakaplag kanako ; Kang kinsa ako miingon : Hingkit-an ba ninyo kadtong gihigugma sa akong kalag ? Dili pa dugay nga ako nahalabay kanila , Sa diha nga hingkaplagan ko kadtong gihigugma sa akong kalag : Gipunggan ko siya , ug wala ko siya palakta , Hangtud nga nadala ko siya sa balay sa akong inahan , Ug ngadto sa lawak niadtong nanamkon kanako . Gipanumpa ko kaninyo , Oh mga anak nga babaye sa Jerusalem , Tungod sa mga lagsaw nga lake kun tungod sa mga lagsaw nga baye sa kapatagan , Nga dili ninyo lihokon , ni pukawon ang akong hinigugma , Hangtud nga siya mahimuot . Kinsa ba kining miabut gikan sa kamingawan Sama sa mga haligi nga aso , Pinahumtan sa mirra ug incienso , Uban sa tanang mga pulvos nga mahumot sa magpapatigayon ? Tan-awa , kana mao ang sakyanan ni Salomon ; Kan-uman ka tawong gamhanan ang nagalibut niini , Gikan sa mga tawong kusgan sa Israel . Sila nga tanan nanagkupot sa espada , ug mga batid , sa gubat : Ang tagsatagsa ka tawo may espada sa iyang hawak , Tungod sa kahadlok sa kagabhion . Si hari Salomon naghimo alang sa iyang kaugalingon ug usa ka tongtonganan nga harianon Gikan sa kahoy sa Libano . Iyang gihimo ang mga haligi niana gikan sa salapi , Ang salog niana bulawan , ang lingkoranan niana purpura , Ang taliwala niana gibakbakan sa gugma , Gikan sa mga anak nga babaye sa Jerusalem . Panggula kamo , Oh mga anak nga babaye sa Sion , ug tan-awa si hari Salomon , Uban ang purongpurong nga gipurongpurong kaniya sa iyang inahan Sa adlaw sa iyang pagkaminyo , Ug sa adlaw sa kalipay sa iyang kasingkasing . Ania karon , maanyag ikaw , hinigugma ko ; ania karon , maanyag ikaw ; Ang imong mga mata sama sa mga salampati luyo sa imong pandong Ang imong buhok sama sa usa ka panon sa mga kanding , Nga nanglubog ubay sa banghilig sa bukid sa Galaad Ang imong mga ngipon sama sa usa ka panon sa mga bayeng carnero nga bag-ong inalotan , Nga nanungas gikan sa hulogasan , Diin ang tanan nanganak ug kaluha , Ug walay namatyan kanila . Ang imong mga ngabil sama sa usa ka tanod nga mapula , Ug ang imong baba maanindot . Ang imong mga tampihak sama sa usa ka granada Sa luyo sa imong pandong . Ang imong liog sama sa torre ni David Nga gitukod alang sa mga kasangkapan sa gubat , Diin anaay usa ka libo ka mga taming nga gipamitay , Ang tanan mga kalasag sa mga tawo nga kusganon . Ang duha mo ka dughan sama sa duha ka nati nga lagsaw Nga mga kaluha sa usa ka lagsaw nga baye , Nga nanibsib sa taliwala sa mga lirio . Hangtud nga ang adlaw mabugnaw , ug ang mga landong ipaylas , Ako moadto sa bukid sa mirra Ug ngadto sa bungtod sa incienso . Ikaw lunsay matahum , hinigugma ko ; Ug walay buling diha kanimo . Umuban ka kanako gikan sa Libano , pangasaw-onon ko . Uban kanako gikan sa Libano : Tuman-aw ka gikan sa kinatumyan sa Amana , Gikan sa kinatumyan sa Senir ug sa Hermon , Gikan sa mga lungib sa mga leon , Gikan sa kabukiran sa mga leopardo . Ang akong kasingkasing imong gibihag , igsoon ko nga babaye , pangasaw-onon ko ; Ang akong kasingkasing imong gibihag sa usa sa imong mga mata , Sa usa ka kolintas sa imong liog . Pagkatahum sa imong gugma , igsoon ko nga babaye , pangasaw-onon ko ! Pagkalabing maayo sa imong gugma labi pa kay sa vino ! Ug ang kahumot sa imong mga lana kay sa tanang matang sa mga panakot ! Ang imong mga ngabil , Oh akong pangasaw-onon , nagtulo sama sa udlan : Dugos ug gatas anaa sa ilalum sa imong dila ; Ug ang kahumot sa imong bisti sama sa kahumot sa Libano . Usa ka tanaman nga tinak-upan mao ang akong igsoon nga babaye , akong pangasaw-onon , Usa ka atabay nga binangotan , tuburan nga gitakpan . Ang imong mga saha maoy usa ka tanaman sa mga granada , uban ang mga bililhong bunga ; Nga alenya uban ang mga nardo Nardo ug azafran , Calamo ug canela , uban ang tanan nga kahoy sa incienso ; Mirra ug mga aloe , uban ang tanan nga labing maayo nga igapahumot . Ikaw maoy usa ka tuburan sa mga tanaman , Usa ka atabay sa buhi nga mga tubig , Ug mga sapa nga nagadagayday gikan sa Libano . Oh hangin nga amihan , pagmata na ; ug umari ka , Oh habagat ; Huyop sa akong tanaman , aron ang mga igapahumot niana mogula . Pasudla ang akong hinigugma sa iyang tanaman , Ug pakan-a sa iyang mga bunga nga bilihon . Ania na ako sa akong tanaman , igsoon ko nga babaye , pangasaw-onon ko : Natigum ko na ang akong mirra uban ang akong balsamo ; Nakaon ko na ang akong udlan uban ang akong dugos ; Nainum ko na ang akong vino uban ang akong gatas . Pangaon kamo , Oh kahigalaan ; Uminum ka , oo , daghana pag-inum , Oh hinigugma . Ako nahikatulog , apan ang akong kasingkasing nagmata : Ang nagatoktok mao ang tingog sa akong hinigugma nga nagaingon : Ablihi ako , igsoon ko nga babaye , hinigugma ko , salampati ko , ulay ko ; Kay ang akong ulo napuno sa yamog , Ang akong mga buhok sa mga tinulo sa kagabhion . Nahukas ko ang akong saput ; unsaon ko man kini pagsul-ob ? Nahugasan ko na ang akong mga tiil : unsaon ko paghugaw niini ? Ang akong hinigugma mikuot sa iyang kamot diha sa buho sa pultahan , Ug natandog ang akong kasingkasing alang kaniya . Ako mibangon sa pag-abli alang sa akong hinigugma ; Ug ang akong mga kamot nagtulo sa mirra , Ug ang akong mga tudlo sa mirra nga tubig , Ibabaw sa mga kalaptan nga trangka . Ako miabli alang sa akong hinigugma ; Apan ang akong hinigugma mipahawa na ug milakaw . Ang akong kalag mibiya kanako sa diha nga siya misulti ; Gipangita ko siya apan siya wala ko hikaplagi : Gitawag ko siya apan siya wala magtubag kanako . Ang mga magbalantay nga nanagsuroy sa ciudad nakakita kanako ; Ila ako nga gipuspusan , ila ako nga gisamaran : Ang magbalantay sa mga paril nagkuha sa ngo pandong gikan kanako . Isugo ko kaninyo , Oh mga anak nga babaye sa Jerusalem , Kong hikaplagan ninyo ang akong hinigugma , Nga inyo siya nga suginlan , nga ako nasakit gumikan sa gugma . Unsay paglabaw sa imong hinigugma kay sa lain nga hinigugma , Oh ikaw nga labing maanyag sa mga kababayen-an ? Unsay paglabaw sa imong hinigugma kay sa lain nga hinigugma , Nga nagsugo ka kanamo sa ingon niana ? Ang akong hinigugma maputi ug mapulapula , Ang labaw sa taliwala sa napulo ka libo . Ang iyang ulo ingon sa labing lunsay nga bulawan Ang iyang buhok dasok , ug maitum ingon sa uwak . Ang iyang mga mata sama sa mga salampati daplin sa mga tubig sa kasapaan , Hinugasan sa gatas , ug maayo nga pagkahaluna . Ang iyang mga aping ingon sa usa ka tugkanan sa igpapahumot , Ingon sa mga pangpang sa mga hilamon nga mahumot ; Ang iyang mga ngabil ingon sa mga lirio , nagatulo sa mirra nga tubigon . Ang iyang mga kamot ingon sa mga singsing nga bulawan binatohan ug berilo . Ang iyang lawas ingon ug binuhat sa marfil nga maputi binutangan ug mga zafiro . Ang iyang mga paa ingon sa mga haligi nga marmol , pinahiluna sa mga ugbokanan nga bulawan nga lunsay : Ang iyang panagway sama sa Libano , maanindot uyamut ingon sa mga cedro . Ang iyang baba matam-is uyamut ; Oo , sa ngatanan hiligugmaon siya . Kini mao ang akong hinigugma , ug mao kini ang akong higala , Oh mga anak nga babaye sa Jerusalem . Diin ba padulong ang imong hinigugma , Oh ikaw labing maanyag sa mga kababayen-an ? Hain ba padulong ang imong hinigugma , Aron nga kami mangita kaniya uban kanimo ? Ang akong hinigugma miadto sa iyang tanaman , Ngadto sa tugkanan sa mga igpapahumot , Aron sa pagkaon sulod sa mga tanaman , ug sa pagkuha ug mga lirio . Ako iya man sa akong hinigugma , ug ang akong hinigugma ako : Siya nagapasibsib sa iyang panon sa mga carnero diha sa kaliriohan . Maanyag man ikaw , Oh hinigugma ko , ingon sa Tirsa , Matahum ingon sa Jerusalem , Makalilisang ingon sa usa ka panon sa kasundalohan uban sa mga bandila . Ilingiw ang imong mga mata gikan kanako , Kay sila nakadaug kanako . Ang imong buhok ingon sa usa ka panon sa mga kanding , Nga nanglubog ubay sa banghilig sa Galaad . Ang imong mga ngipon sama sa usa ka panon sa mga carnero nga baye , Nga nanungas gikan sa hulogasan ; Nga ang tanan nanganak ug kaluha , Ug walay namatyan kanila . Ang imong mga tampihak sama sa usa ka book nga granada . Sa luyo sa imong pandong . Anaay kan-uman ka reina , ug kawaloan ka mga puyo-puyo , Ug mga ulay nga dili maisip . Ang akong salampati , ang akong ulay , usa lamang ; Siya lamang usa ra gikan sa iyang inahan ; Siya mao ang pinili niya niadtong nanganak kaniya . Ang mga anak nga babaye nakakita kaniya , ug nagtawag kaniya nga bulahan ; Oo , ang mga reina ug ang mga puyo-puyo , ug sila nanagdayeg kaniya . Kinsa ba kana siya nga nagalantaw sama sa kabuntagon Matahum ingon sa bulan , Matin-aw ingon sa adlaw , Makalilisang ingon sa usa ka panon sa kasundalohan inubanan sa bandila . Ako miadto sa tanaman sa mga almendras , Sa pagtan-aw sa mga tanum sa walog , Sa pagtan-aw kong namulak na ba ang parras , ug namutot na ba ang granada . Sa wala ko pa hibaloi , ang akong kalag mipahaluna kanako Sa taliwala sa mga carro sa akong harianong lungsod . Pauli , pauli , Oh Sulamitanhon ; Pauli , pauli , aron kami makasud-ong kanimo . Ngano nga motan-aw kamo sa Sulamitanhon , Ingon sa sayaw sa Mahanaim ? Pagkatahum sa imong mga tiil diha sa mga sapin , Oh anak nga babaye sa usa ka principe ! Ang imong mga malison nga paa sama sa mga mutya , Ang buhat sa mga kamot sa usa ka batid nga mamumuhat . Ang imong lawas sama sa usa ka malingin nga copa , Diin wala makulang ang vino nga sinaktan : Ang imong hawak sama sa usa ka pundok nga trigo . Nga binaliksan ug mga lirio Ang imong duha ka mga dughan sama sa duha ka mga nati nga lagsaw , Nga kaluha sa usa ka lagsaw nga baye . Ang imong liog sama sa usa ka torre nga marfil ; Ang imong mga mata sama sa mga danawan sa Hesbon , Tupad sa ganghaan sa Batrabbim ; Ang imong ilong sama sa torre sa Libano Nga nagalantaw ngadto sa Damasco . Ang imong ulo sa ibabaw nimo sama sa Carmelo , Ug ang buhok sa imong ulo ingon sa purpura ; Ang hari nahimong binihag sa mga kulong niana . Pagkamaanyag ug pagkamatam-is nimo , Oh hinigugma , alang sa kalipayan ? Kining imong barug sama sa usa ka kahoy nga palma , Ug ang imong mga dughan sama sa iyang mga bulig . Ako miingon : Mosaka ako sa kahoy nga palma , Mokupot ako sa mga sanga niana : Himoa ang imong mga dughan maingon sa mga pongpong sa parras , Ug ang kahumot sa imong gininhawa sama sa mga mansanas . Ug ang imong baba sama sa vino nga labing maayo , Nga nagadaligdig pag-ayo alang sa akong hinigugma , Nagaagay-ay sa mga ngabil niadtong nanagkatulog . Ako iya man sa akong hinigugma ; Ug ang iyang tinguha paingon kanako . Umari ka , hinigugma ko , mangadto kita sa uma ; Mamuyo kita sa kabalangayan . Sumayo kita pagbangon ngadto sa kaparrasan ; Tan-awon ta kong namutot na ba ang parras , Ug ang iyang piyoos mibuklad , Ug ang mga granada namulak : Didto ihatag ko kanimo ang akong gugma . Ang mga mandragora nagahatag sa ilang kahumot , Ug sa atong mga pultahan anaa ang tanang nagakalainlaing bililhong bunga , bag-o ug daan , Nga akong gidapa alang kanimo , Oh hinigugma ko . Oh nga ikaw unta mahisama sa akong igsoon nga lalake , Nga nagsuso sa dughan sa akong inahan ? Sa diha nga hikit-an ko ikaw sa gawas , halokan ko ikaw ; Oo , ug walay bisan kinsa mobiaybiay kanako . Mandoan ko ikaw , ug dad-on ko ikaw sa balay sa akong inahan , Nga magatudlo kanako ; Paimnon ko ikaw sa sinimbugan nga vino , Gikan sa duga sa akong granada . Ang iyang kamot nga wala paunlanan sa akong ulo , Ug ang iyang kamot nga too magagakos kanako . Isugo ko kaninyo , Oh mga anak nga babaye sa Jerusalem , Aron dili ninyo lihokon ni pukawon ang akong hinigugma , Hangtud nga siya mahimuot . Kinsa ba kini nga miabut gikan sa kamingawan , Nga nagapauraray sa iyang hinigugma ? Sa ilalum sa kahoy nga mansana gipukaw ko ikaw : Didto ang imong inahan gisakitan sa pag-anak kanimo , Didto nagpahimugso siya kanimo , ang nanganak kanimo , Himoa ako nga ingon sa usa ka patik sa imong kasingkasing ; Ingon sa usa ka patik sa imong bukton : Kay ang gugma kusganon sama sa kamatayon ; Ang pangabugho mabangis ingon sa Sheol ; Ang mga pangidlap niana mao gayud ang pangidlap sa kalayo , Ang siga gayud ni Jehova . Ang daghang mga tubig dili makapalong sa gugma , Ni ang mga baha makalumos niini ; Kong ang usa ka tawo magahatag sa tanan niyang mga butang sa iyang balay alang sa gugma , Siya pagatamayon gayud . Kami adunay usa ka igsoong babaye nga diyutay , Ug siya wala pay mga dughan : Unsa ang among buhaton alang sa among igsoon nga babaye Sa adlaw nga siya pagasultihan ? Kong siya usa man ka paril , Tukoron namo sa ibabaw niya ang usa ka diyutay nga torre nga salapi : Kong siya usa man ka ganghaan , Among salipdan siya sa mga tabla nga cedro . Ako maoy usa ka paril , ug ang akong mga dughan sama sa mga torre niana : Unya ako sa iyang mata ingon sa usa nga nakakaplag ug pakigdait . Si Salomon may usa ka parrasan sa Baal-hamon ; Ang parrasan iyang gibilin sa mga magbalantay , Ang tagsatagsa kinahanglan maghatag alang sa bunga niana , ug usa ka libo ka book nga salapi . Ang akong parrasan , nga ako gayud , ania sa akong atubangan : Ikaw , Oh Salomon , magadawat ug usa ka libo , Ug kadtong magbalantay sa mga bunga niana ila ang duha ka gatus . Ikaw nga nagapuyo sa mga tanaman , Ang mga kauban nagapamati sa imong tingog : Padungga ako niana .