GetPassageurn:cts:pbc:bible.parallel.tgl.1905:22urn:cts:pbc:bible.parallel.tgl.1905:22Ang awit ng mga awit , na kay Salomon . Hagkan niya ako ng mga halik ng kaniyang bibig : sapagka't ang iyong pagsinta ay maigi kay sa alak . Ang iyong mga langis ay may masarap na amoy ; ang iyong pangalan ay gaya ng langis na ibinuhos ; kaya't sinisinta ka ng mga dalaga . Batakin mo ako , tatakbo kaming kasunod mo : Ipinasok ako ng hari sa kaniyang mga silid : kami ay matutuwa at magagalak sa iyo . Aming babanggitin ang iyong pagsinta ng higit kay sa alak : matuwid ang pagsinta nila sa iyo . Ako'y maitim , nguni't kahalihalina , Oh kayong mga anak na babae ng Jerusalem , gaya ng mga tolda sa Cedar , gaya ng mga tabing ni Salomon . Huwag ninyo akong masdan dahil sa ako'y kayumanggi , sapagka't sinunog ako ng araw . Ang mga anak ng aking ina ay nagalit laban sa akin , kanilang ginawa akong tagapagingat ng mga ubasan ; nguni't ang sarili kong ubasan ay hindi ko iningatan . Saysayin mo sa akin , ikaw na sinisinta ng aking kaluluwa , kung saan mo pinapastulan ang iyong kawan , kung saan mo pinagpapahinga sa katanghaliang tapat : sapagka't bakit ako'y magiging gaya ng nalalambungan sa siping ng mga kawan ng iyong mga kasama ? Kung hindi mo nalalaman , Oh ikaw na pinakamaganda sa mga babae , yumaon kang sumunod sa mga bakas ng kawan , at pastulan mo ang iyong mga anak ng kambing sa siping ng mga tolda ng mga pastor . Aking itinulad ka , Oh aking sinta , sa isang kabayo sa mga karo ni Faraon . Pinagaganda ang iyong mga pisngi ng mga tirintas ng buhok , ang iyong leeg ng mga kuwintas na hiyas . Igagawa ka namin ng mga kuwintas na ginto na may mga kabit na pilak . Samantalang ang hari ay nauupo sa kaniyang dulang , ang aking nardo ay humahalimuyak ng kaniyang bango . Ang aking sinta ay gaya ng bigkis ng mira sa akin , na humihilig sa pagitan ng aking mga suso . Ang sinta ko ay gaya ng kumpol ng bulaklak ng alhena sa akin sa mga ubasan ng En-gadi . Narito , ikaw ay maganda , sinta ko , narito , ikaw ay maganda ; ang iyong mga mata ay gaya ng mga kalapati . Narito , ikaw ay maganda sinisinta ko , oo , maligaya : ang ating higaan naman ay lungtian . Ang mga kilo ng ating bahay ay mga sedro , at ang kaniyang mga bubong ay mga sipres . Ako'y rosa ng Saron , lila ng mga libis . Kung paano ang lila sa gitna ng mga tinik , gayon ang aking pagsinta sa mga dalaga . Kung paano ang puno ng mansanas sa gitna ng mga punong kahoy sa gubat , gayon ang aking sinta sa gitna ng mga anak na lalake . Ako'y nauupo sa ilalim ng kaniyang lilim na may malaking kaluguran . At ang kaniyang bunga ay naging matamis sa aking lasa . Dinala niya sa bahay na may pigingan , at ang kaniyang watawat sa akin ay pagsinta . Kandilihin ninyo ako ng mga pasas , aliwin ninyo ako ng mga mansanas : sapagka't ako'y may sakit na pagsinta . Ang kaniyang kaliwang kamay ay nasa ilalim ng aking ulo , at ang kaniyang kanang kamay ay yumayakap sa akin . Pinagbibilinan ko kayo , Oh mga anak na babae ng Jerusalem , alangalang sa mga usang lalake at babae sa parang , na huwag ninyong pukawin , o gisingin man ang aking pagsinta , hanggang sa ibigin niya . Ang tinig ng aking sinta ! narito , siya'y dumarating , na lumulukso sa mga bundok , lumulundag sa mga burol . Ang aking sinta ay gaya ng usa o ng batang usa : narito , siya'y tumatayo sa likod ng ating bakod , siya'y sumusungaw sa mga dungawan , siya'y napakikita sa mga silahia . Ang aking sinta ay nagsalita , at nagsabi sa akin , Bumangon ka , sinta ko , maganda ko , at tayo na . Sapagka't narito , ang tagginaw ay nakaraan ; ang ulan ay lumagpas at wala na ; Ang mga bulaklak ay namumukadkad sa lupa ; ang panahon ng pagaawitan ng mga ibon ay dumarating , at ang tinig ng batobato ay naririnig sa ating lupain ; Nahihinog ang sariwang mga bunga ng puno ng higos , at ang mga puno ng ubas ay namumulaklak , kanilang pinahahalimuyak ang kanilang bango . Bumangon ka , sinta ko , maganda ko , at tayo na . Oh kalapati ko , na nasa mga bitak ng malalaking bato , sa puwang ng matarik na dako , ipakita mo sa akin ang iyong mukha , iparinig mo sa akin ang iyong tinig ; Sapagka't matamis ang iyong tinig , at ang iyong mukha ay kahalihalina . Hulihin ninyo para sa atin ang mga sora , ang mga munting sora na naninira ng mga ubasan ; sapagka't ang ating mga ubasan ay namumulaklak . Ang sinta ko ay akin , at ako ay kaniya : pinapastulan niya ang kaniyang kawan sa gitna ng mga lila . Hanggang sa ang araw ay lumamig , at ang mga lilim ay mawala , pumihit ka , sinta ko , at ikaw ay maging gaya ng usa o ng batang usa sa mga bundok ng Bether . Sa kinagabihan sa aking higaan , ay hinahanap ko siya na sinisinta ng aking kaluluwa : aking hinanap siya , nguni't hindi ko siya nasumpungan . Aking sinabi , ako'y babangon at liligid sa bayan , sa mga lansangan at sa mga maluwang na daan , aking hahanapin siya na sinisinta ng aking kaluluwa : aking hinanap siya , nguni't hindi ko siya nasumpungan . Ang mga bantay na nagsisilibot sa bayan ay nasumpungan ako : na siya kong pinagsabihan , nakita baga ninyo siya na sinisinta ng aking kaluluwa ? Kaunti lamang ang inilagpas ko sa kanila . Nang masumpungan ko siya na sinisinta ng aking kaluluwa : pinigilan ko siya , at hindi ko binayaang umalis , hanggang sa siya'y aking nadala sa bahay ng aking ina , at sa silid niya na naglihi sa akin . Pinagbibilinan ko kayo , Oh mga anak na babae ng Jerusalem , alangalang sa mga usang lalake at babae sa parang , na huwag ninyong pukawin o gisingin man ang aking sinta , hanggang sa ibigin niya . Sino itong umaahong mula sa ilang na gaya ng mga haliging usok , na napapabanguhan ng mira at ng kamangyan , ng lahat na blanquete ng mangangalakal ? Narito , ito ang arag-arag ni Salomon ; anim na pung makapangyarihang lalake ay nangasa palibot nito , sa mga makapangyarihang lalake ng Israel . Silang lahat ay nagsisihawak ng tabak , at bihasa sa pakikidigma : bawa't isa'y may tabak sa kaniyang pigi , dahil sa takot kung gabi . Ang haring Salomon ay gumawa para sa kaniya ng palankin na kahoy sa Libano , Ginawa niya ang mga haligi niyaon na pilak , ang pinakailalim niyaon ay ginto , at ang upuan ay kulay ube , ang gitna niyaon ay nalalatagan ng pagsinta , na mula sa mga anak na babae ng Jerusalem . Magsilabas kayo , Oh kayong mga anak na babae ng Sion , at inyong masdan ang haring Salomon , na may putong na ipinutong sa kaniya ng kaniyang ina , sa kaarawan ng kaniyang pagaasawa , at sa kaarawan ng kasayahan ng kaniyang puso . Narito , ikaw ay maganda , sinta ko ; narito , ikaw ay maganda ; ang iyong mga mata ay gaya ng mga kalapati sa likod ng iyong lambong : ang iyong buhok ay gaya ng kawan ng mga kambing , na nagpapahinga sa gulod ng bundok ng Galaad . Ang iyong mga ngipin ay gaya ng mga kawan ng mga tupa na bagong gupit , na nagsiahong mula sa pagpaligo , na bawa't isa'y may anak na kambal , at walang baog sa kanila . Ang iyong mga labi ay gaya ng pising mapula , at ang iyong bibig ay kahalihalina : ang iyong mga pisngi ay gaya ng putol ng granada . Sa likod ng iyong lambong . Ang iyong leeg ay gaya ng moog ni David na itinayo na pinaka sakbatan , na kinabibitinan ng libong kalasag , ng lahat na kalasag ng mga makapangyarihang lalake . Ang iyong dalawang suso ay gaya ng dalawang batang usa na mga kambal ng isang inahin , na nagsisisabsab sa gitna ng mga lila . Hanggang sa ang araw ay lumamig at ang mga lilim ay tumakas , ako'y paroroon sa bundok ng mira , at sa burol ng kamangyan . Ikaw ay totoong maganda , sinta ko ; at walang kapintasan sa iyo . Sumama ka sa akin mula sa Libano , kasintahan ko , na kasama ko mula sa Libano : tumanaw ka mula sa taluktok ng Amana , mula sa taluktok ng Senir at ng Hermon , mula sa mga yungib ng mga leon , mula sa mga bundok ng mga leopardo . Inagaw mo ang aking puso , kapatid ko , kasintahan ko , iyong inagaw ang aking puso ng isang sulyap ng iyong mga mata , ng isang kuwintas ng iyong leeg . Pagkaganda ng iyong pagsinta , kapatid ko , kasintahan ko ! Pagkaigi ng iyong pagsinta kay sa alak ! At ang amoy ng iyong mga langis kay sa lahat na sari-saring pabango ! Ang iyong mga labi , Oh kasintahan ko , na nagsisitulo na gaya ng pulot-pukyutan : pulot at gatas ay nasa ilalim ng iyong dila ; at ang amoy ng iyong mga suot ay gaya ng amoy ng Libano . Halamanang nababakuran ang kapatid ko , ang kasintahan ko ; bukal na nababakuran , balon na natatakpan . Ang iyong mga pananim ay halamanan ng mga granada , na may mahalagang mga bunga ; albena sangpu ng mga pananim na nardo , Nardo at azafran , calamo at kanela , sangpu ng lahat na punong kahoy na kamangyan ; mira at mga eloe , sangpu ng lahat na pinakamainam na especia . Ikaw ay bukal ng mga halamanan , balon ng mga buhay na tubig , at mga balong na tubig na mula sa Libano . Gumising ka , Oh hilagaang hangin ; at parito ka , ikaw na timugan ; humihip ka sa aking halamanan , upang ang mga bango niya'y sumalimuoy . Masok ang aking sinta sa kaniyang halamanan , at kumain siya ng kaniyang mahalagang mga bunga . Ako'y dumating sa aking halamanan , kapatid ko , kasintahan ko : aking dinampot ang aking mira pati ang aking especia ; aking kinain ang aking pulotpukyutan pati ang aking pulot ; aking ininom ang aking alak pati ang aking gatas . Magsikain kayo , Oh mga kaibigan ; magsiinom kayo , oo , magsiinom kayo ng sagana , Oh sinisinta . Ako'y nakatulog , nguni't ang aking puso ay gising : ang tinig ng aking sinta ang siyang tumutuktok , na kaniyang sinasabi , pagbuksan mo ako , kapatid ko , sinta ko , kalapati ko , sakdal ko : sapagka't ang aking ulo ay basa ng hamog , ang aking mga kulot na buhok ay ng mga patak ng gabi . Aking hinubad ang aking suot ; paanong aking isusuot ? Aking hinugasan ang aking mga paa paanong sila'y aking dudumhan ? Isinuot ng aking sinta ang kaniyang kamay sa butas ng pintuan , at nakilos ang aking puso sa kaniya . Ako'y bumangon upang pagbuksan ang aking sinta ; at ang aking mga kamay ay tutulo ng mira , at ang aking mga daliri ng malabnaw na mira . Sa mga tatangnan ng trangka . Aking pinagbuksan ang aking sinta : nguni't ang aking sinta ay umurong at nakaalis , napanglupaypay na ako ng aking kaluluwa nang siya'y magsalita : aking hinanap siya , nguni't hindi ko nasumpungan siya ; aking tinawag siya , nguni't hindi siya sumagot sa akin . Nasumpungan ako ng mga bantay na nagsisilibot sa bayan , sinaktan nila ako , sinugatan nila ako , inalis sa akin ang aking balabal ng mga tanod ng mga kuta . Pinagbibilinan ko kayo , Oh mga anak na babae ng Jerusalem , kung inyong masumpungan ang aking sinta , na inyong saysayin sa kaniya , na ako'y may sakit , na pagsinta . Ano ang iyong sinta na higit kay sa ibang sinta , Oh ikaw na pinakamaganda sa mga babae ? Ano ang iyong sinta na higit kay sa ibang sinta , na iyong ibinibilin sa amin ng ganyan ? Ang aking sinisinta ay maputi at mapulapula na pinakamainam sa sangpung libo . Ang kaniyang ulo ay gaya ng pinakamainam na ginto : ang kaniyang kulot na buhok ay malago at maitim na gaya ng uwak . Ang kaniyang mga mata ay gaya ng mga kalapati sa siping ng mga batis ng tubig ; na hinugasan ng gatas at bagay ang pagkalagay . Ang kaniyang mga pisngi ay gaya ng pitak ng mga especia , gaya ng mga bunton ng mga mainam na gulay : ang kaniyang mga labi ay gaya ng mga lila na tumutulo ng malabnaw na mira . Ang kaniyang mga kamay ay gaya ng mga singsing na ginto na may lakip na berilo : ang kaniyang katawan ay gaya ng yaring garing na binalot ng mga zafiro . Ang kaniyang mga hita ay gaya ng haliging marmol , na nalalapag sa mga tungtungan na dalisay na ginto : ang kaniyang anyo ay gaya ng Libano na marilag na gaya ng mga sedro . Ang kaniyang bibig ay pinakamatamis : Oo , siya'y totoong kaibigibig . Ito'y aking sinta at ito'y aking kaibigan , Oh mga anak na babae ng Jerusalem . Saan naparoon ang iyong sinisinta , Oh ikaw na pinakamaganda sa mga babae ? Saan tumungo ang iyong sinisinta , upang siya'y aming mahanap na kasama mo ? Ang sinisinta ko'y bumaba sa kaniyang halamanan , sa mga pitak ng mga especia , upang magaliw sa mga halaman , at upang mamitas ng mga lila . Ako'y sa aking sinisinta , at ang sinisinta ko ay akin : pinapastulan niya ang kaniyang kawan sa gitna ng mga lila . Ikaw ay maganda , sinta ko , na gaya ng Tirsa , kahalihalina na gaya ng Jerusalem , kakilakilabot na gaya ng hukbo na may mga watawat . Ihiwalay mo ang iyong mga mata sa akin , Sapagka't kanilang dinaig ako . Ang iyong buhok ay gaya ng kawan ng mga kambing , na nangahihilig sa gulod ng Galaad . Ang iyong mga ngipin ay gaya ng kawan ng mga babaing tupa , na nagsiahong mula sa pagpaligo ; na bawa't isa'y may anak na kambal , at walang baog sa kanila . Ang iyong mga pisngi ay gaya ng putol ng granada sa likod ng iyong lambong . May anim na pung reina , at walong pung babae ; at mga dalaga na walang bilang . Ang aking kalapati , ang aking sakdal ay isa lamang ; siya ang bugtong ng kaniyang ina ; siya ang pili ng nanganak sa kaniya . Nakita siya ng mga anak na babae , at tinawag siyang mapalad ; Oo , ng mga reina at ng mga babae , at pinuri siya nila . Sino siyang tumitinging parang umaga , maganda na parang buwan , maliwanag na parang araw , kakilakilabot na parang hukbo na may mga watawat ? Ako'y bumaba sa halamanan ng mga pile , upang tingnan ang mga sariwang pananim ng libis , upang tingnan kung nagbubuko ang puno ng ubas , at ang mga puno ng granada ay namumulaklak . Bago ko naalaman , inilagay ako ng aking kaluluwa sa gitna ng mga karo ng aking marangal na bayan . Bumalik ka , bumalik ka , Oh Sulamita ; bumalik ka , bumalik ka , upang ikaw ay aming masdan . Bakit ninyo titingnan ang Sulamita , nang gaya sa sayaw ng Mahanaim . Pagkaganda ng iyong mga paa sa mga panyapak , Oh anak na babae ng pangulo ! Ang mga pagkakaugpong ng iyong mga hita ay gaya ng mga hiyas , na gawa ng mga kamay ng bihasang manggagawa . Ang iyong katawan ay gaya ng mabilog na tasa , na hindi pinagkukulangan ng alak na may halo : ang iyong tiyan ay gaya ng bunton ng trigo na nalalagay sa palibot ng mga lila . Ang iyong dalawang suso ay gaya ng dalawang batang usa na mga kambal na usa . Ang iyong leeg ay gaya ng moog na garing ; ang iyong mga mata ay gaya ng mga lawa sa Hesbon sa siping ng pintuang-bayan ng Batrabbim ; ang iyong ilong ay gaya ng moog ng Libano na nakaharap sa Damasco . Ang iyong ulo sa iyo ay gaya ng Carmelo , at ang buhok ng iyong ulo ay gaya ng kulay ube ; ang hari ay nabibihag sa mga kinulot niyaon . Pagkaganda at pagkaligaya mo , Oh sinta , sa mga kaluguran ! Itong iyong tayo ay parang puno ng palma , at ang iyong mga suso ay sa mga buwig ng mga ubas . Aking sinabi , ako'y aakyat sa puno ng palma , ako'y hahawak sa mga sanga niyaon ; ang iyong mga suso ay maging gaya ng mga buwig ng puno ng ubas , at ang amoy ng iyong hinga ay gaya ng mga mansanas ; At ang iyong bibig ay gaya ng pinakamainam na alak , na tumutulong marahan para sa aking sinisinta , na dumudulas sa mga labi ng nangatutulog . Ako'y sa aking sinisinta , at ang kaniyang nasa ay sa akin . Parito ka , sinisinta ko , lumabas tayo sa parang ; tumigil tayo sa mga nayon . Sampahin nating maaga ang mga ubasan : tingnan natin kung ang puno ng ubas ay nagbubuko , at kung ang kaniyang mga bulaklak ay nagsisibuka , at kung ang mga granada ay namumulaklak : doo'y idudulot ko sa iyo ang aking pagsinta . Ang mga mandragora ay nagpapahalimuyak ng bango , at nasa ating mga pintuan ang lahat na sarisaring mahalagang bunga , bago at luma , na aking inilapag para sa iyo , Oh sinisinta ko . Oh ikaw sana'y naging aking kapatid , na humitit ng mga suso ng aking ina ! Pagka nasumpungan kita sa labas , hahagkan kita ; Oo , at walang hahamak sa akin . Aking papatnubayan ka , at dadalhin kita sa bahay ng aking ina , na magtuturo sa akin ; aking paiinumin ka ng hinaluang alak , ng katas ng aking granada . Ang kaniyang kaliwang kamay ay malalagay sa ilalim ng aking ulo , at ang kaniyang kanang kamay ay yayakap sa akin . Pinagbibilinan ko kayo , Oh mga anak na babae ng Jerusalem , na huwag ninyong pukawin o gisingin man ang sinta ko , hanggang sa ibigin niya . Sino itong umaahong mula sa ilang , na humihilig sa kaniyang sinisinta ? Sa ilalim ng punong mansanas ay ginising kita : doon nagdamdam sa iyo ang iyong ina , doon nagdamdam yaong nanganak sa iyo . Ilagay mo akong pinakatatak sa iyong puso , pinakatatak sa iyong bisig : sapagka't ang pagsinta ay malakas na parang kamatayan , panibugho ay mabagsik na parang Sheol : ang mga liyab niyaon ay parang mga liyab ng apoy , isang pinaka liyab ng Panginoon . Ang maraming tubig ay hindi makapapatay sa pagsinta , ni mapauurong man ng mga baha ; kung ibigay ng lalake ang lahat na laman ng kaniyang bahay dahil sa pagsinta , siya'y lubos na kukutyain . Tayo'y may isang munting kapatid na babae , at siya'y walang mga suso : ano ang ating gagawin sa ating kapatid na babae sa araw na siya'y ipakikiusap ? Kung siya'y maging isang kuta , pagtatayuan natin siya ng moog na pilak : at kung siya'y maging isang pintuan , ating tatakpan ng mga tablang sedro . Ako'y isang kuta , at ang aking mga suso ay parang mga moog niyaon : ako nga'y naging sa harap ng kaniyang mga mata ay parang nakakasumpong ng kapayapaan . Si Salomon ay may ubasan sa Baal-hamon ; kaniyang pinaupahan ang ubasan sa mga tagapamahala ; bawa't isa'y nagdadala dahil sa bunga niyaon ng isang libong putol na pilak . Ang aking ubasan na akin ay nasa harap ko ; ikaw , Oh Salomon , ay magkakaroon ng libo , at ang nangagiingat ng bunga niyaon ay dalawang daan . Ikaw na tumatahan sa mga halamanan , ang mga kasama ay nangakikinig ng iyong tinig : iparinig mo sa akin . Ikaw ay magmadali , sinisinta ko , at ikaw ay maging parang usa o batang usa sa mga bundok ng mga especia .